Shloka 13
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
केवलेन समागम्य विमुक्तो$5त्मानमाप्नुयात् । एतत् तु तत्त्वमित्याहुर्निस्तत््वमजरामरम्,केवल (अद्वितीय) ब्रह्मयेमे मिलकर सब प्रकारके बन्धनोंसे मुक्त हुआ अपने परमार्थस्वरूप परमात्माको प्राप्त हो जाता है। इसीको परमार्थतत्त्व कहते हैं। यह सब तत्त्वोंसे अतीत तथा जरा-मरणसे रहित है
kevalena samāgamya vimukto ’tmānam āpnuyāt | etat tu tattvam ity āhur nistattvam ajarāmaram ||
వసిష్ఠుడు పలికెను—కేవలమైన ఆ ఏకత్వంతో ఏకీభవించి, సర్వ బంధనాల నుండి విముక్తుడై మనిషి పరమార్థరూపమైన స్వాత్మను పొందుతాడు. ఇదే పరమ తత్త్వమని వారు చెప్పుదురు—ఇది సమస్త తత్త్వాలకు అతీతమై, జరా-మరణాలకు అతీతమై ఉంటుంది.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Liberation is described as attaining the Self by union with the One (kevala)—the non-dual Absolute. That ultimate Reality is said to be beyond all tattvas (ontological categories) and therefore beyond change, decay, and death.
In the Śānti Parva’s instruction on peace and liberation, Vasiṣṭha presents a concise metaphysical teaching: the seeker, freed from bondage, realizes the Ātman through communion with the non-dual Brahman, which is characterized as transcendent and immortal.