Shloka 10
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
बुध्यते च परां बुद्धि विशुद्धाममलां यदा,नृपश्रेष्ठट जब जीवात्मा शुद्ध ब्रह्मविषयिणी, निर्मल एवं सर्वोत्कृष्ट बुद्धिको प्राप्त कर लेता है, तब वह छब्बीसवें तत्त्वरूप परब्रह्मका साक्षात्कार करके तद्भूप हो जाता है। उस स्थितिमें वह नित्य शुद्ध-बुद्ध ब्रह्मभावमें ही प्रतिष्ठित होता है। फिर तो वह सृष्टि और प्रलयरूप धर्मवाली अव्यक्त प्रकृतिसे सर्वधा अतीत हो जाता है
budhyate ca parāṁ buddhiṁ viśuddhām amalāṁ yadā
వసిష్ఠుడు చెప్పెను—మనిషి పరాబుద్ధి అత్యంత శుద్ధమై, నిర్మలమై, కేవలం బ్రహ్మమునే ఆశ్రయించినప్పుడు, అతడు ఇరవై ఆరవ తత్త్వమైన పరబ్రహ్మాన్ని సాక్షాత్కరించి తద్రూపుడగును. అప్పుడు నిత్యశుద్ధ-బుద్ధ బ్రహ్మభావంలో స్థిరుడై, సృష్టి-ప్రళయధర్మమైన అవ్యక్త ప్రకృతిని పూర్తిగా అతిక్రమించును.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
When the intellect becomes perfectly purified and fixed on Brahman, direct realization arises; one becomes established in Brahman-consciousness and thereby transcends unmanifest Prakṛti and its cycle of creation and dissolution.
Vasiṣṭha is instructing a king (nṛpaśreṣṭha) in liberation-teaching: he describes the inner transformation of buddhi culminating in Brahman-realization and freedom from the cosmic processes governed by Prakṛti.