Shloka 21
अध्याय २९७ — श्रेयः, धृति, दान-नियमाः
Welfare, Steadfastness, and Norms of Giving
द्विपदानामपि तथा द्विजा वै परमा: स्मृता: । द्विजानामपि राजेन्द्र प्रज्ञावन्त: परा मता: | प्राज्ञानामात्मसम्बुद्धा: सम्बुद्धानाममानिन:,मनुष्योंमें भी द्विज श्रेष्ठ कहे गये हैं। राजेन्द्र! द्विजोंमें बुद्धिमान् और बुद्धिमानोंमें भी आत्मज्ञानी श्रेष्ठ समझे जाते हैं। उनमें भी जो अहंकाररहित हैं, उन्हें सर्वश्रेष्ठ माना गया है
dvipadānām api tathā dvijā vai paramāḥ smṛtāḥ | dvijānām api rājendra prajñāvantaḥ parā matāḥ | prājñānām ātma-sambuddhāḥ sambuddhānām amāninaḥ |
ద్విపాదులైన మనుష్యులలో ద్విజులే శ్రేష్ఠులని స్మృతులు చెప్పాయి. రాజేంద్రా! ద్విజులలో జ్ఞానులు ఉత్తములు; జ్ఞానులలో ఆత్మబోధ పొందినవారు మరింత ఉన్నతులు; ఆత్మబోధ పొందినవారిలో అహంకారరహితులు పరమశ్రేష్ఠులుగా భావింపబడతారు.
पराशर उवाच
Educational Q&A
A graded ideal of excellence is presented: social status is surpassed by wisdom, wisdom by Self-realization, and Self-realization is crowned by humility—freedom from ego is portrayed as the highest virtue.
Parāśara addresses a king (rājendra) and instructs him on true superiority, shifting the focus from birth-based rank to inner qualities—discernment, realization of the Self, and especially the absence of pride.