Shloka 34
Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga
Non-attachment
एतस्मात् कारणातू प्रज्ञां मृगयन्ते पृथग्विधाम् । प्रज्ञालाभो हि भूतानामुत्तम: प्रतिभाति मे
etasmāt kāraṇāt tu prajñāṃ mṛgayante pṛthagvidhām | prajñālābho hi bhūtānām uttamaḥ pratibhāti me ||
ఈ కారణం చేతనే ప్రజలు అనేక విధాలుగా ప్రజ్ఞను అన్వేషిస్తారు. ఎందుకంటే సమస్త ప్రాణులకు ప్రజ్ఞలాభమే నాకు అత్యుత్తమమని తోచుతుంది.
नारद उवाच
Educational Q&A
Nārada teaches that the acquisition of prajñā (clear discernment) is the supreme benefit for living beings, since it enables one to choose dharma, restrain harmful impulses, and act rightly across varied situations.
In the didactic setting of the Śānti Parva, Nārada is explaining why people pursue different disciplines and paths: they are, in essence, searching for wisdom, which he regards as the highest attainment.