Shloka 50
श्रेयो-धर्मकर्मविचारः
Inquiry into Śreyas, Dharma, and Karma
सप्तैव संहारमुपप्लवानि सम्भाव्य संतिष्ठति जीवलोके । ततोडव्ययं स्थानमनन्तमेति देवस्य विष्णोरथ ब्रह्मणश्न | शेषस्य चैवाथ नरस्य चैव देवस्य विष्णो: परमस्य चैव
saptāiva saṃhāram upaplavāni sambhāvya saṃtiṣṭhati jīvaloke | tato 'vyayaṃ sthānam anantam eti devasya viṣṇor atha brahmaṇaś ca | śeṣasya caivātha narasya caiva devasya viṣṇoḥ paramasya caiva ||
భీష్ముడు పలికెను— ఏడు లోకాలూ సంహారధర్మములు, చంచలములు అని గ్రహించి, యోగి జీవలోకంలో శోకమోహరహితుడై స్థిరంగా నివసిస్తాడు. ఆపై దేహాంతంలో అతడు అవ్యయమూ అనంతమూ అయిన పరమధామాన్ని పొందుతాడు—దానిని కొందరు మహాదేవుని కైలాసమని, కొందరు విష్ణువు వైకుంఠమని, కొందరు బ్రహ్మ సత్యలోకమని, మరికొందరు శేష (అనంత) ధామమని, కొందరు జీవాత్మ పరమస్థానమని, ఇంకొందరు సర్వవ్యాపి చిన్మయ పరబ్రహ్మ స్వరూపమని వర్ణిస్తారు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Recognize the impermanence of all cosmic realms, live steadily without grief or delusion, and aim for the imperishable, infinite reality—variously named by traditions but pointing to the highest liberation.
Bhīṣma instructs on the yogin’s outlook: seeing even the seven worlds as perishable, the yogin remains composed in embodied life and, at death, attains the supreme abode, which different schools describe as the highest divine realm or as Brahman itself.