Shloka 36
Jvarotpatti — The Origin and Distribution of Jvara
Fever
न हायं कस्यचित् कक्षिन्नास्य कश्नन विद्यते | भवत्येको हायं नित्यं शरीरे सुखदुः:खभाक्,यह जीव वास्तवमें किसीका कोई नहीं है और न कोई दूसरा ही उसका कुछ है। वास्तवमें यह तो सदा अकेला ही है। परंतु शरीरमें रहकर उसे अपना माननेके कारण ही यह सुख-दुःखका भागी होता है
na hāyaṁ kasyacit kaścin nāsya kaścan na vidyate | bhavaty eko hy ayaṁ nityaṁ śarīre sukha-duḥkha-bhāk ||
అసితుడు అన్నాడు—ఈ జీవుడు నిజానికి ఎవరిదీ కాదు; అలాగే ఇతనికి ఎవరో ఇతరులు కూడా నిజంగా లేరు. వాస్తవానికి ఇతడు నిత్యం ఒంటరివాడే. కానీ దేహంలో నివసిస్తూ దానిని ‘నాది’ అని భావించడంవల్ల సుఖదుఃఖాలకు భాగస్వామి అవుతాడు.
असित उवाच
Educational Q&A
The self is intrinsically solitary and unowned; suffering arises when it identifies with the body and develops possessiveness (‘mine’), thereby becoming an experiencer of pleasure and pain.
In a didactic discourse in Śānti Parva, the sage Asita instructs about the nature of the self and the roots of bondage, emphasizing detachment from bodily identification as an ethical-spiritual remedy for grief and suffering.