Shloka 27
कालनियमः शोकशमनं च
Kāla as Regulator; Pacification of Grief
तस्माद् बुद्धान्ति पुरुषा न हि तत् कस्यचिद् ध्रुवम् | श्रद्धधानस्ततो लोको दद्याच्चैव यजेत च,“इसीलिये बुद्धिमान् पुरुष यह समझते हैं कि धन कभी किसी एकके पास स्थिर होकर नहीं रहता; अतः श्रद्धालु मनुष्यको चाहिये कि वह उस धनका दान करे और उसे यज्ञमें लगावे
tasmād buddhānti puruṣā na hi tat kasyacid dhruvam | śraddadhānas tato loko dadyāc caiva yajeta ca ||
అందుచేత జ్ఞానులు గ్రహిస్తారు—ధనం ఎవరివద్దా శాశ్వతంగా నిలవదు. కాబట్టి శ్రద్ధగలవాడు ఆ ధనాన్ని దానంగా ఇవ్వాలి, యజ్ఞంలోనూ వినియోగించాలి—క్షణభంగుర సంపదను శాశ్వత పుణ్యానికి, లోకహితానికి అర్పించాలి.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Wealth is unstable and does not stay permanently with any individual; therefore one should, with faith, convert transient riches into lasting dharmic value through charity (dāna) and sacrificial/ritual offering (yajña).
Vaiśampāyana continues a didactic passage in Śānti Parva, presenting a moral reflection: recognizing the impermanence of possessions, people are urged to practice generosity and sacrificial giving as a proper social and spiritual use of wealth.