Shloka 27
Yoga-kṛtya (योककृत्य) — Vyāsa on Sense-Restraint, Obstacles, and Brahman-Realization
शर्वर्यन्ते सुजातानामन्येभ्यो विदधात्यज: । वेदोंमें ऋषियोंके नाम तो हैं ही, सृष्टिमें उत्पन्न हुए सब पदार्थोंके भी नाम हैं। अजन्मा ब्रह्माजी अपनी रात्रिके अन्तमें अर्थात् नूतन सृष्टिके प्रभातकालमें अपने द्वारा रचे गये सभी पदार्थोंका दूसरोंके लिये नाम-निर्देश करते हैं || २६६ || नामभेदतप:कर्मयज्ञाख्या लोकसिद्धय:,फिर ब्रह्माजीने ऋग्वेद आदिके नाम, वर्ण और आश्रमके भेद, तप, शाम, दम (कृच्छु-चान्द्रायणादि व्रत), कर्म (संध्योपासन आदि नित्य-कर्म) और ज्योतिष्टोम आदि यज्ञ बनाये। ये नाम आदि लौकिक सिद्धियाँ हैं
śarvary-ante sujātānām anyebhyo vidadhāty ajaḥ | nāmabheda-tapaḥ-karma-yajñākhyā loka-siddhayaḥ ||
సృష్టిలో పుట్టిన సుజాత పదార్థాలు, ప్రాణుల పేర్లు వేదాలలో నిక్షిప్తమై ఉన్నాయి. అజన్మా బ్రహ్మదేవుడు తన రాత్రి అంత్యంలో—నూతన సృష్టి ఉదయకాలంలో—తానే సృష్టించిన సమస్త వస్తువులకు, సత్త్వాలకు ఇతరులు తెలిసేలా పేర్లను నియమిస్తాడు. అనంతరం లోకవ్యవస్థ సక్రమంగా నడవడానికి పేర్లు-వర్గీకరణలు, వర్ణాశ్రమ భేదాలు, తపస్సు నియమాలు, ఆచార-నిత్యకర్మలు, అలాగే యజ్ఞాల నామనిర్దేశాలను స్థాపిస్తాడు.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Order in the world depends on meaningful naming and recognized distinctions. By assigning names and instituting disciplines (tapas), duties (karma), and sacrificial forms (yajña), Brahmā establishes a framework through which beings can understand one another and act according to dharma.
Vyāsa describes the moment after the cosmic night ends and a new creation begins: Brahmā designates names for created beings and then sets up the conventional structures—classifications and religious-ethical practices—by which society and ritual life become intelligible and functional.