Shloka 50
योग–सांख्यसमन्वयः, रथोपमा, व्यक्त–अव्यक्तविवेकः
Yoga–Sāṃkhya Synthesis, Chariot Allegory, and the Vyakta–Avyakta Distinction
ततः कालविपयसि तेषां गुणविपर्ययात् । अपश्यं निर्गतं धर्म कामक्रोधवशात्मनाम्
tataḥ kāla-viparyaye teṣāṁ guṇa-viparyayāt | apaśyaṁ nirgataṁ dharmaṁ kāma-krodha-vaśātmanām ||
తర్వాత కాలం ప్రతికూలంగా తిరగడంతో వారి గుణాలు వికృతమయ్యాయి. కామక్రోధాలకు లోనైన ఆ దైత్యుల నుండి ధర్మం నిష్క్రమించినదాన్ని నేను చూశాను.
शक्र उवाच
Educational Q&A
When circumstances turn and inner qualities become distorted, dharma is the first casualty; surrendering the self to desire (kāma) and anger (krodha) leads to ethical collapse. The verse underscores self-mastery as the condition for sustaining righteousness.
Śakra (Indra) reports his observation that, due to an adverse turn of time and a reversal of character, dharma has left certain beings who have become dominated by desire and anger—marking a shift toward unrighteous conduct.