Shloka 5
Adhyāya 214: Tapas Redefined—Perpetual Discipline, Hospitality, and the Ethics of Eating (तपः-निरूपणम्, विघसाशी-अतिथिप्रिय-धर्मः)
तांस्तानुपासते धर्मान् धर्मकामा यथागमम् । न त्वेषामर्थसामान्यमन्तरेण गुणानिमान्,धर्मकी इच्छा रखनेवाले मनुष्य शास्त्रके अनुसार उन-उन यज्ञादि सकाम धर्मोका अनुष्ठान करते हैं; किंतु आगे बताये जानेवाले गुणोंके बिना इन्हें सबके लिये समानरूपसे अभीष्ट मोक्ष नामक पुरुषार्थकी प्राप्ति नहीं होती
tāṁs tān upāsate dharmān dharmakāmā yathāgamam | na tv eṣām arthasāmānyam antareṇa guṇān imān ||
ధర్మాన్ని కోరేవారు శాస్త్రోక్త విధానానుసారం యజ్ఞాదిగా వివిధ సకామ ధర్మకర్మలను యథావిధిగా ఆచరిస్తారు; కానీ ఇకపై చెప్పబోయే ఈ గుణాలు లేకపోతే, వాటివల్ల అందరికీ సమానంగా అభీష్టమైన పురుషార్థం—ప్రత్యేకంగా మోక్షం—సిద్ధించదు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Scripturally prescribed rituals and duties, though valid, do not by themselves secure the highest and universally desired end (notably liberation); they must be supported by essential virtues (guṇas) that Bhishma will enumerate next.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma, Bhishma continues advising the listener by distinguishing between performing various Vedic/ritual duties as taught in scripture and attaining the higher, common human goal, emphasizing the necessity of inner moral qualities.