Shloka 101
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
राजोवाच ददतो<स्य न गृह्नासि विषम प्रतिभाति मे । दण्ड्यो हि त्वं मम मतो नास्त्यत्र खलु संशय:,राजाने कहा--विकृत! यह तुम्हें तुम्हारी वस्तु दे रहा है और तुम लेते नहीं हो। यह मुझे अनुचित जान पड़ता है; अतः मेरे मतमें तुम दण्डनीय हो; इसमें कोई संशय नहीं है
rājovāca: dadato 'sya na gṛhṇāsi; viṣamaṃ pratibhāti me | daṇḍyo hi tvaṃ mama mato nāsty atra khalu saṃśayaḥ ||
రాజు అన్నాడు—ఇతడు నీకు ఇవ్వబోతున్నదాన్ని నీవు స్వీకరించటం లేదు; అది నాకు అనుచితంగా తోస్తోంది. అందుచేత నా అభిప్రాయంలో నీవు దండనకు పాత్రుడవు—ఇందులో సందేహమే లేదు.
विकृत उवाच
Educational Q&A
The verse frames refusal to accept what is properly offered (or due) as a breach of social-ethical order, inviting royal correction. It highlights the king’s role in upholding dharma through daṇḍa (penalty) when conduct appears unjust or disruptive.
A king addresses Vikṛta, criticizing him for not accepting something being given to him. Interpreting this refusal as improper, the king declares that Vikṛta is punishable and states there is no doubt about this judgment.