Shloka 21
Śānti-parva 168: Śoka-nivṛtti-buddhi (The Cognition that Reduces Grief) and Piṅgalā’s Nairāśya
वैशम्पायन उवाच ततो धर्मार्थकुशलौ माद्रीपुत्रावनन्तरम् । नकुल: सहदेवश्न वाक्यं जगदतु: परम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! तदनन्तर धर्म और अर्थके ज्ञानमें कुशल माद्रीकुमार नकुल और सहदेवने अपनी उत्तम बात इस प्रकार उपस्थित की
vaiśampāyana uvāca | tato dharmārthakuśalau mādrīputrāv anantaram | nakulaḥ sahadevaś ca vākyam jagadatuḥ param ||
వైశంపాయనుడు అన్నాడు—రాజా! తదనంతరం ధర్మార్థజ్ఞానంలో నిపుణులైన మాద్రీపుత్రులు నకులుడు, సహదేవుడు తమ ఉత్తమ వచనాన్ని ఈ విధంగా ప్రతిపాదించారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ideal of counsel: true guidance should unite dharma (ethical duty and righteousness) with artha (practical benefit, governance, and welfare). Nakula and Sahadeva are introduced as exemplars of this balanced competence.
Vaiśampāyana, as narrator, transitions to the next speakers: Nakula and Sahadeva. After prior statements, they now present their own ‘excellent’ counsel, signaling a continued sequence of advisory speeches in the Śānti Parva.