Shloka 17
Śānti-parva 168: Śoka-nivṛtti-buddhi (The Cognition that Reduces Grief) and Piṅgalā’s Nairāśya
काषायवसनाश्रान्ये श्मश्रुला हीनिषेविण: । विद्वांसश्वैव शान्ताश्न मुक्ता: सर्वपरिग्रहै:
arjuna uvāca | kāṣāyavasanāś cānye śmaśrulā hīniṣevinaḥ | vidvāṃsaś caiva śāntāś ca muktāḥ sarvaparigrahaiḥ ||
అర్జునుడు పలికెను— నేను చూచితిని: శాంతులు, సంయములు, కాషాయవస్త్రధారులు, గడ్డము-మీసములు కలవారు, అల్పాహారులు, సమస్త పరిగ్రహములనుండి విముక్తులైన పండితులుకూడా ధనాభిలాషను దాచుకోరు.
अजुन उवाच
Educational Q&A
External signs of renunciation—ochre robes, austerity, learning, and even apparent freedom from possessions—do not by themselves guarantee inner detachment; the subtle desire for wealth can persist unless craving is truly uprooted.
Arjuna raises a reflective doubt within the Shanti Parva discourse: he observes that even those who appear to be ideal ascetics and wise men may still harbor longing for wealth, highlighting the difficulty of conquering desire.