Shloka 77
बक-गौतमाख्यानम् / The Baka–Gautama Account
On Gratitude and Friendship Ethics
धुन्धुमाराच्च काम्बोजो मुचुकुन्दस्ततोडलभत् | मुचुकुन्दान्मरुत्तश्न मरुत्तादपि रैवत:
dhundhumārāc ca kāmbojo mucukundas tato ’labhat | mucukundān maruttaś ca maruttād api raivataḥ ||
భీష్ముడు చెప్పెను—ధుంధుమారునుండి కాంబోజుడు (ఉద్భవించెను); అతనినుండి ముచుకుందుడు (ఆ పరంపర/అధికారము) పొందెను. ముచుకుందునుండి మరుత్తుడు, మరుత్తునుండి రైవతుడు (ఉద్భవించెను). ఈ వంశకథనం ధర్మనిష్ఠ రాజుల స్మృతిని, రాజధర్మ పరంపరను నిలుపుటకే.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the Itihāsa practice of preserving genealogies: remembering righteous rulers and the succession of kingship helps anchor dharma in historical continuity and models ideal royal responsibility across generations.
Bhīṣma is listing a sequence of ancestors and descendants—Dhundhumāra → Kāmboja → Mucukunda → Marutta → Raivata—within a broader genealogical account in the Śānti Parva.