Shloka 14
कपोती-विलापः स्वर्गसंयोगश्च
The Dove’s Lament and Celestial Reunion
ये नृशंसा दुरात्मान: प्राणिप्राणहरा नरा: । उद्बवेजनीया भूतानां व्याला इव भवन्ति ते,जो मनुष्य क्रूर, दुरात्मा तथा दूसरे प्राणियोंके प्राणोंका अपहरण करनेवाले होते हैं, उन्हें सर्पोंकि समान सभी जीवोंकी ओरसे उद्घेग प्राप्त होता है
ye nṛśaṃsā durātmānaḥ prāṇiprāṇaharā narāḥ | udvejanīyā bhūtānāṃ vyālā iva bhavanti te ||
భీష్ముడు పలికెను—క్రూరులై, దుష్టహృదయులై, ప్రాణుల ప్రాణాలు హరించే మనుష్యులు సమస్త జీవులకు విషసర్పాలవలె భయంకరులుగా, అసహ్యకరులుగా మారుతారు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Cruelty and the taking of life make a person universally feared and shunned; ethical conduct (especially restraint from harming beings) is essential for social trust and moral standing.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and right conduct. Here he characterizes violent, cruel men as comparable to serpents—creatures that all beings instinctively avoid—highlighting the social and moral consequences of such behavior.