Kṣemadarśa–Kālakavṛkṣīya Saṃvāda: Counsel on Impermanence, Non-attachment, and Composure in Dispossession
सुखमर्थाश्रयं येषामनुशोचामि तानहम् । मम हार्था: सुबहवो नष्टा: स्वप्न इवागता:,जिनके सुखका आधार धन है, अर्थात् जो धनसे ही सुख मानते हैं, उन मनुष्योंके लिये मैं निरन्तर शोक करता हूँ; क्योंकि मेरे पास धन बहुत था, परंतु वह सब सपनेमें मिली हुई सम्पत्तिकी तरह नष्ट हो गया
సుఖానికి ఆధారం ధనమే అని—ధనాన్నే సుఖంగా భావించే వారిని నేను నిరంతరం అనుశోచిస్తున్నాను; ఎందుకంటే నా వద్ద కూడా అపార ధనం ఉండేది, కాని అది స్వప్నంలో లభించిన సంపదలా అంతా నశించిపోయింది.
भीष्म उवाच