Shloka 9
Vāg-yuddha and Nimitta-darśana before the Gadāyuddha
Verbal Duel and Omens
तस्मात् समन्तपञ्चकमितो याम द्रुतं नूप । प्रथितोत्तरवेदी सा देवलोके प्रजापते:,“अतः नरेश्वर! हम सब लोग यहाँसे शीघ्र ही समन्तपंचक तीर्थमें चलें। वह भूमि देवलोकमें प्रजापतिकी उत्तरवेदीके नामसे प्रसिद्ध है। त्रिलोकीके उस परम पुण्यतम सनातन तीर्थमें युद्ध करके मृत्युको प्राप्त हुआ मनुष्य निश्चय ही स्वर्गलोकमें जायगा”
sañjaya uvāca | tasmāt samantapañcakam ito yāma drutaṃ nṛpa | prathitottaravedī sā devaloke prajāpateḥ ||
“కాబట్టి, హే నృపా! ఇక్కడి నుండి త్వరగా సమంతపంచకానికి వెళ్లుదాం; ఆ భూమి దేవలోకంలో ప్రజాపతിയുടെ ‘ఉత్తరవేది’గా ప్రసిద్ధి. త్రిలోకాల్లోని ఆ పరమ పుణ్య సనాతన తీర్థంలో యుద్ధం చేసి మరణించినవాడు నిశ్చయంగా స్వర్గానికి చేరును.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse links sacred place (tīrtha) and righteous warrior-death: dying in battle at a supremely holy field is portrayed as yielding assured heavenly attainment, reflecting the epic’s kṣatriya ideal and the belief in place-based merit.
Sañjaya addresses the king and urges swift movement to the sacred region called Samantapañcaka, identifying it with Prajāpati’s famed ‘northern altar’ in devaloka and emphasizing its extraordinary sanctity and salvific promise for those who fall there in battle.