Shloka 33
Vāg-yuddha and Nimitta-darśana before the Gadāyuddha
Verbal Duel and Omens
उभौ क्रोधविषं दीप्तं वमन््तावुरगाविव । अन्योन्यमभिसंरब्धौ प्रेक्षमाणावरिंदमौ,जैसे शरद-ऋतुमें मैथुनकी इच्छावाली हथिनीसे समागम करनेके लिये दो मतवाले हाथी मदोन्मत्त होकर एक-दूसरेपर धावा करते हों, उसी प्रकार अपने बलका गर्व रखनेवाले वे दोनों वीर एक-दूसरेसे टक्कर लेनेको उद्यत थे। शत्रुओंका दमन करनेवाले वे दोनों योद्धा दो सर्पोके समान प्रज्वलित क्रोधरूपी विषका वमन करते हुए एक-दूसरेको रोषपूर्वक देख रहे थे
ubhau krodhaviṣaṁ dīptaṁ vamantāv uragāv iva | anyonyam abhisarambdhau prekṣamāṇāv ariṁdamau ||
సంజయుడు అన్నాడు—ఆ ఇద్దరూ రెండు సర్పాలవలె జ్వలించే క్రోధవిషాన్ని ఉమ్ముతున్నారు. పరస్పరం ఉగ్రరোষంతో కట్టుబడి, శత్రుదమనకారులైన ఆ ఇద్దరూ ఒకరినొకరు స్థిరంగా చూశారు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger functions like poison: once kindled, it distorts perception and propels even great heroes toward ruinous action. It implicitly warns that valor without restraint and ethical self-governance becomes self-destructive.
Sañjaya describes two opposing champions on the battlefield, both intensely enraged. They glare at each other and prepare to collide, compared to two serpents spewing venom—an image emphasizing the ferocity and danger of their imminent duel.