Shloka 46
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
ततः संदर्शयामास स्वरूपं भगवान् हर: । ततोअब्रवीत् तदा तेभ्यस्तस्याश्व चरितं महत्,"ऐसा कहकर भगवान् शंकरने अपने स्वरूपका दर्शन कराया और उन सप्तर्षियोंसे अरुन्धतीके महान् चरित्रका वर्णन किया
tataḥ saṃdarśayāmāsa svarūpaṃ bhagavān haraḥ | tato 'bravīt tadā tebhyaḥ tasyāśva-caritaṃ mahat ||
అనంతరం భగవాన్ హరుడు (శంకరుడు) తన దివ్య స్వరూపాన్ని దర్శింపజేశాడు. ఆ సమయంలో ఆయన ఆ ఋషులకు అరుంధతీ యొక్క మహత్తరమైన, ఆదర్శమైన ఆచరణను విస్తారంగా వివరించాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames Arundhatī’s life as a moral exemplar: steadfast dharma expressed through purity of conduct, fidelity, and integrity. It also implies that divine instruction is not merely doctrinal—Śiva validates ethical ideals by revealing his form and then teaching through an exemplary narrative.
After speaking, Śiva (Hara) manifests his divine form before the assembled sages. He then addresses them and begins (or continues) a detailed account of Arundhatī’s great conduct, presenting her story as an instructive model.