Shloka 4
बदरपाचन-तीर्थमाहात्म्यम् | Badarapācana Tīrtha Māhātmya
Indratīrtha and the Austerities of Srucāvatī & Arundhatī
कुमारके अभिषेक और उनके द्वारा दैत्योंके वधका वृत्तान्त सुनकर मुझे बड़ा आनन्द प्राप्त हुआ है और पुनः मेरे मनमें इस विषयको सुननेकी उत्कण्ठा जाग्रत् हो गयी है ।। अपां पति: कथं हास्मिन्नभिषिक्त: पुरा सुरै: । तनमे ब्रूहि महाप्राज्ञ कुशलो हासि सत्तम,साधुशिरोमणे! महाप्राज्ञ! इस तीर्थमें देवताओंने पहले जलके स्वामी वरुणका अभिषेक किस प्रकार किया था, वह सब मुझे बताइये; क्योंकि आप प्रवचन करनेमें कुशल हैं
Janamejaya uvāca | kumārake abhiṣekaṁ ca taiś ca daityavadhaṁ śrutvā mahad ānandaṁ prāpto 'smi punaś ca me manasi śrotum utkaṇṭhā jātaiva || apāṁ patiḥ kathaṁ hāsminn abhiṣiktaḥ purā suraiḥ | tan me brūhi mahāprājña kuśalo 'si sattama sādhūśiromaṇe ||
కుమారకంలో జరిగిన అభిషేకమును, అతడు చేసిన దైత్యవధ వృత్తాంతమును విని నాకు మహానందం కలిగింది; ఈ విషయమై మరింత వినాలనే తపన మళ్లీ నా మనసులో మేల్కొంది. ఇదే పవిత్ర తీర్థంలో జలాధిపతి వరుణుని దేవతలు పూర్వం ఏ విధంగా అభిషేకించారు? అది సమగ్రంగా నాకు చెప్పండి, ఓ మహాప్రాజ్ఞ; మీరు వివరణలో నిపుణులు—పురుషోత్తములు, సద్గుణశిరోమణి.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights śravaṇa (attentive listening) and respectful inquiry as a path to understanding sacred history: joy arises from hearing dharmic narratives, and deeper knowledge is sought through humble questions addressed to a competent teacher.
Janamejaya, pleased after hearing about the consecration at Kumāraka and the slaying of the Dāityas, asks the sage to narrate how the gods formerly performed Varuṇa’s consecration at that very tīrtha, praising the speaker’s wisdom and skill.