Shloka 39
Vasiṣṭhāpavāha: Sarasvatī’s Diversion and Viśvāmitra’s Curse (वसिष्ठापवाहः)
तत्र देवा: सगन्धर्वा: प्रीता यज्ञस्य सम्पदा । विस्मिता मानुषाश्चासन् दृष्टवा तां यज्ञसम्पदम्,उस यज्ञकी सम्पत्तिसे देवता और गन्धर्व भी बड़े प्रसन्न हुए थे। मनुष्योंको तो वह यज्ञ- वैभव देखकर महान् आश्चर्य हुआ था
tatra devāḥ sagandharvāḥ prītā yajñasya sampadā | vismitā mānuṣāś cāsan dṛṣṭvā tāṁ yajñasampadam ||
అక్కడ యజ్ఞసంపదను చూచి దేవతలు గంధర్వులతో కూడ ఆనందించిరి; ఆ యజ్ఞవైభవాన్ని దర్శించి మనుష్యులు విస్మయమొందిరి।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents yajña as a dharmic act whose proper completion and abundance create joy and approval even among divine beings, while inspiring awe among humans—suggesting that disciplined sacred action fosters harmony and elevates society.
Vaiśampāyana describes a scene where the grandeur and prosperity of a sacrifice are so striking that gods and Gandharvas rejoice, and the assembled humans are astonished at the spectacle and its excellence.