Shloka 53
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
समेत्य सहिता राजन् यथाप्राप्तं यथासुखम् । राजन! गन्धर्वगण और अप्सराएँ एक साथ मिलकर वहाँ आती और सुखपूर्वक विचरण करती दिखायी देती हैं,ततस्तमृषिसंघातं निराशं चिन्तयान्वितम् । दर्शयामास राजेन्द्र तेषामर्थे सरस्वती राजेन्द्र! उस समय उस ऋषिसमूहको निराश और चिन्तित जान सरस्वतीने उनकी अभीष्ट-सिद्धिके लिये उन्हें प्रत्यक्ष दर्शन दिया
vaiśampāyana uvāca |
sametya sahitā rājan yathāprāptaṃ yathāsukham |
tataḥ tam ṛṣisaṅghātaṃ nirāśaṃ cintayānvitam |
darśayāmāsa rājendra teṣām arthe sarasvatī ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—రాజా! గంధర్వగణములు, అప్సరసలు కలిసి అక్కడికి వచ్చి, తమకు లభించినట్లుగా, తమకు నచ్చినట్లుగా సుఖముగా విహరించుచుండిరి. ఆపై, రాజేంద్రా, ఆ ఋషిసమూహము నిరాశతో, చింతతో నిండినదని గ్రహించి, వారి అభీష్టసిద్ధికై సరస్వతీ వారికి ప్రత్యక్ష దర్శనమిచ్చెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When sincere seekers (the sages) become disheartened, the text highlights a dharmic reassurance: divine or sacred support (Sarasvatī) can manifest to aid the fulfillment of a righteous intention, restoring hope and direction.
Gandharvas and Apsarases are described as gathering and moving about pleasantly. Meanwhile, an assembly of sages is shown to be anxious and disappointed; in response, Sarasvatī appears directly to them to help accomplish their aim.