Shloka 29
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
गत्वा चैवं महाबाहुर्नातिदूरे महायशा:,महाराज! इस प्रकार थोड़ी ही दूर जाकर महाबाहु, महायशस्वी धर्मात्मा भगवान् बलराम नागधन्वा नामक तीर्थमें पहुँच गये, जहाँ महातेजस्वी नागराज वासुकिका बहुसंख्यक सर्पोंसे घिरा हुआ निवासस्थान है। वहाँ सदा चौदह हजार ऋषि निवास करते हैं
gatvā caivaṁ mahābāhur nātidūre mahāyaśāḥ | mahārāja dharmātmā bhagavān balarāmo nāgadhanvā nāma tīrthaṁ prāpa, yatra mahātejā nāgarājo vāsukiḥ bahusaṅkhyakaiḥ sarpair gṛhītaḥ nivāsasthānaṁ (asti) | tatra sadā caturdaśa-sahasrāṇi ṛṣayaḥ nivāsanti ||
మహారాజా! ఈ విధంగా కొద్దిదూరం వెళ్లి మహాబాహువు, మహాయశస్సు గల, ధర్మాత్ముడైన భగవాన్ బలరాముడు ‘నాగధన్వా’ అనే తీర్థానికి చేరెను. అక్కడ తేజస్సుగల నాగరాజు వాసుకి నివాసస్థానం ఉంది; అది లెక్కలేనన్ని సర్పాలతో చుట్టుముట్టబడి ఉంటుంది. అలాగే ఆ పుణ్యస్థలంలో నిత్యం పద్నాలుగు వేల మంది ఋషులు నివసిస్తారని వినబడుతుంది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharma through tīrtha-yātrā: the righteous Balarāma seeks sanctified places where sages dwell, implying that proximity to holy sites and ascetics supports ethical clarity and inner restraint even amid the wider violence of the epic.
Vaiśampāyana narrates that Balarāma travels a short distance and arrives at the Nāgadhanvā tīrtha, described as the abode of the serpent-king Vāsuki surrounded by many nāgas, where fourteen thousand sages reside continuously.