Shloka 25
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
ततस्तीर्थ सरस्वत्या: पावन लोकविश्रुतम् । तस्मिंश्व॒ यदुशार्दूलो दत्त्वा तीर्थे पयस्विनी:,वह वृक्ष सरस्वतीका लोकविख्यात पावन तीर्थ है। यदुश्रेष्ठ बलराम उस तीर्थमें दूध देनेवाली गौओंका दान करके ताँबे और लोहेके बर्तन तथा नाना प्रकारके वस्त्र भी ब्राह्मणोंको दिये। ब्राह्मगोंका पूजन करके वे स्वयं भी तपस्वी मुनियोंद्वारा पूजित हुए
tatas tīrthaṃ sarasvatyāḥ pāvanaṃ lokaviśrutam | tasmiṃś ca yaduśārdūlo dattvā tīrthe payasvinīḥ | tāmra-loha-mayāni pātrāṇi nānā-vidhāni ca vāsāṃsi brāhmaṇebhyo dadau | brāhmaṇān pūjayitvā sa svayam api tapasvibhir munibhiḥ pūjitaḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—అనంతరం అతడు సరస్వతీ నదిలోని లోకవిఖ్యాతమైన పవిత్ర తీర్థానికి చేరాడు. అక్కడ యదుశార్దూలుడు బలరాముడు ఆ పుణ్యస్థలంలో పాలు ఇచ్చే గోవులను దానమిచ్చి, బ్రాహ్మణులకు తామ్ర-అయస్క పాత్రలు మరియు నానావిధ వస్త్రాలను కూడా సమర్పించాడు. ద్విజులను పూజించిన అతడు, తపోధన మునులచే తిరిగి పూజింపబడెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma through dāna and reverence: giving valuable gifts (cows, utensils, clothing) to brāhmaṇas at a tīrtha and honoring them is presented as a purifying, socially sustaining act; the giver also becomes worthy of honor, showing that ethical generosity and respect for spiritual learning elevate both community and individual.
Narratively, Balarāma arrives at a famous purifying tīrtha on the Sarasvatī during his travels, performs charitable donations to brāhmaṇas, and after honoring them, he is himself honored by ascetic sages—marking a moment of pilgrimage, ritual generosity, and mutual recognition.