Shloka 36
Adhyāya 33: Rauhiṇeya (Balarāma) is welcomed and takes his seat to witness the gadā-engagement
राजा च धृतराष्ट्रोड्द्य श्रुत्वा पुत्र मया हतम् | स्मरिष्यत्यशुभं कर्म यत् तच्छकुनिबुद्धिजम्,“आज मेरे हाथसे पुत्रको मारा गया सुनकर राजा धृतराष्ट्र शकुनिकी सलाहसे किये हुए अपने अशुभ कर्मोको याद करेंगे”
rājā ca dhṛtarāṣṭro ’dya śrutvā putraṃ mayā hatam | smariṣyaty aśubhaṃ karma yat tac chakuni-buddhijam ||
సంజయుడు అన్నాడు—“ఈ రోజు నా చేత అతని కుమారుడు హతుడయ్యాడు” అని విని, రాజు ధృతరాష్ట్రుడు శకుని సలహాతో చేసిన తన అశుభ కర్మలను స్మరించుకొంటాడు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights moral accountability: even if one acts under another’s counsel, the ethical burden of one’s deeds remains one’s own, and the fruits of adharma return as grief and self-reproach.
Sanjaya anticipates Dhritarashtra’s reaction upon hearing that a son has been killed; the news will trigger Dhritarashtra’s remembrance of earlier wrongful choices influenced by Shakuni, implying a chain of causation leading to the present catastrophe.