Shloka 10
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — दुर्योधनस्य ह्रदप्रवेशः
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Duryodhana’s Entry into the Lake
प्रजानाथ! बाणोंसे ढके हुए भागते घोड़ोंने, जो बहुत-से मरे हुए वीरोंको अपने साथ इधर-उधर खींचे लिये जाते थे, यत्र-तत्र जानेका मार्ग अवरुद्ध कर दिया ।। निहतानां हयानां च सहैव हयसादिभि: । वर्मभिविनिकृत्तैश्न प्रासैश्छिन्नेश्न मारिष,मान्यवर नरेश! घुड़सवारोंसहित मारे गये घोड़ोंके शरीरों, कटे हुए कवचों, टूक-टूक हुए प्रासों, ऋष्टियों, शक्तियों, खड़गों, भालों और फरसोंसे ढकी हुई पृथ्वी बहुरंगी फलोंसे आच्छादित हो चितकबरी हुई-सी जान पड़ती थी
sañjaya uvāca | prajānātha! bāṇaiḥ saṃchannā dhāvantaḥ hayā bahūn nihatān vīrān sahaiva itastataḥ kṛṣyamāṇāḥ yatratatra gati-mārgaṃ ruddhvā tiṣṭhanti sma || nihatānāṃ hayānāṃ ca sahaiva hayasādibhiḥ | varma-bhir vinikṛttaiś ca prāsaiś chinnaiś ca māriṣa, mānyavara nareśa! ṛṣṭi-śakti-khaḍga-bhāla-paraśubhiś ca pṛthivī bahuvarṇaiḥ phalaiḥ iva ācchāditā citrāṅgīva pratibhāti sma ||
ఓ ప్రజానాథా! బాణాలతో కప్పబడి భయంతో పారిపోయే గుర్రాలు అనేక మృత వీరులను తమతో లాగుతూ ఇటు-అటు పరుగెత్తాయి; అందువల్ల అక్కడక్కడా వెళ్లే మార్గాలు మూసుకుపోయాయి. మరి, ఓ పూజ్య రాజా! అశ్వారోహులతో కూడి చనిపోయిన గుర్రాల దేహాలు, కోసివేయబడిన కవచాలు, విరిగిన ప్రాసాలు—అలాగే ఋష్టులు, శక్తులు, ఖడ్గాలు, భల్లాలు, పరశువులు—ఇవన్నీ నేలను కప్పివేశాయి; యుద్ధభూమి అనేక రంగుల ఫలాలతో కప్పబడినట్లు చిత్తరువుగా కనిపించింది.
संजय उवाच