Shloka 126
सैन्येन्धनं ददाहाशु तावकं पार्थपावक: । अर्जुनरूपी महान् अग्निने क्रोधसे प्रजवलित हुई बाणमयी ज्वालाएँ फैलाकर धनुषकी टंकाररूपी वायुसे प्रेरित हो आपके सैन्यरूपी ईंधनको शीघ्रतापूर्वक जलाना आरम्भ किया
saindhanam dadāhāśu tāvakaṃ pārthapāvakaḥ | arjunarūpī mahān agniḥ krodhena prajvalitaḥ bāṇamayīḥ jvālāḥ prasārya dhanuṣaḥ ṭaṅkārarūpeṇa vāyunā preritaḥ tava sainyarūpam indhanam āśu dāhituṃ prārabdhavān |
మీ సైన్యాన్ని ఇంధనంగా చేసుకొని పార్థరూప అగ్ని దానిని వేగంగా దహించసాగింది. కోపంతో ప్రజ్వలించిన మహాగ్నిలా అర్జునుడు బాణమయ జ్వాలలను విస్తరించి, ధనుస్సు టంకారమనే వాయువు ప్రేరణతో మీ బలాన్ని ఆలస్యం లేకుండా కాల్చివేయడం ప్రారంభించాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses a fire-simile to show how anger can intensify violence: when wrath becomes the spark, skill and power turn into a consuming force. It implicitly cautions that even in a dharma-framed war, krodha accelerates destruction and must be understood as a dangerous fuel.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna, likened to a blazing fire, is rapidly cutting down the Kaurava forces. His arrows are described as flames, and the loud twang of his bow as wind that drives the conflagration, emphasizing the speed and inevitability of the rout.