Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
शिलीमुखै: शिखण्डी च द्रोणपुत्रं समार्दयन् । उन्होंने निर्भय-से होकर अश्वत्थामापर बाण-समूहोंकी वर्षा आरम्भ कर दी। तदनन्तर वह कोलाहल सुनकर वीर प्रभद्रकगण जाग उठे। शिखण्डी भी उनके साथ हो लिया। उन सबने द्रोणपुत्रको पीड़ा देना आरम्भ किया
sañjaya uvāca | śilīmukhaiḥ śikhaṇḍī ca droṇaputraṃ samārdayan |
శిఖండీ నిర్భయంగా పదునైన శిలీముఖ బాణాలతో ద్రోణపుత్రుడు అశ్వత్థామునిపై బాణవర్షం ప్రారంభించి అతడిని బాగా ఒత్తిడి చేశాడు. ఆ కోలాహలం విని వీర ప్రభద్రకులు మేల్కొని లేచారు; శిఖండీ కూడా వారితో కలిశాడు, వారు అందరూ కలిసి ద్రోణపుత్రుణ్ని పీడించసాగారు।
संजय उवाच
The passage highlights how violence tends to escalate: once the boundaries of restraint are crossed (especially in a night-raid setting), fearlessness and valor can still become instruments of further retaliation, complicating the ethical landscape of dharma in war.
Shikhandi launches a fierce arrow-attack on Ashvatthama. The commotion wakes the Prabhadrakas, who rally and join the fight; Shikhandi aligns with them as they collectively assail Ashvatthama.