Shloka 5
Adhyaya 11 — Draupadī’s Grief, Demand for Justice, and Bhīma’s Departure
उपप्लव्यं गता सा तु श्रुत्वा सुमहदप्रियम् । तदा विनाशं सर्वेषां पुत्राणां व्यथिताभवत्,उस समय द्रौपदी उपप्लव्य नगरमें गयी हुई थी, वहाँ अपने सारे पुत्रोंके मारे जानेका अत्यन्त अप्रिय समाचार सुनकर वह व्यथित हो उठी थी
upaplavyam gatā sā tu śrutvā sumahad apriyam | tadā vināśaṁ sarveṣāṁ putrāṇāṁ vyathitābhavat ||
ఆమె అప్పటికి ఉపప్లవ్య నగరానికి వెళ్లి ఉంది. అక్కడ తన కుమారులందరి వినాశనమనే అత్యంత అప్రియ వార్త విని ఆమె హృదయం వ్యథతో నిండిపోయింది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical aftermath of war: even when a side claims victory or justice, violence leaves a residue of suffering that cannot be redeemed. It invites reflection on dharma as responsibility for consequences, not merely success in conflict.
Draupadī is in the city of Upaplavya when she receives the dreadful news that all her sons have been destroyed. Hearing this, she is struck by intense sorrow and agitation.