Shloka 4
पुनर्द्यूत-समाह्वानम्
Renewed Summons to the Dice-Game and Exile Wager
प्रातिकाम्युवाच युधिष्ठिरो द्यूतमदेन मत्तो दुर्योधनो द्रौपदि त्वामजैषीत् । सा त्वं प्रपद्यस्व धृतराष्ट्रस्य वेश्म नयामि त्वां कर्मणे याज्ञसेनि
Vaiśaṃpāyana uvāca: Prātikāmy uvāca—Yudhiṣṭhiro dyūtamadena matto Duryodhano Draupadi tvām ajaiṣīt. Sā tvaṃ prapadyasva Dhṛtarāṣṭrasya veśma; nayāmi tvāṃ karmaṇe, Yājñaseni.
ప్రాతికామి అన్నాడు—ద్రౌపది! యుధిష్ఠిరుడు పాశక్రీడ మత్తులో సర్వస్వం కోల్పోయి నిన్ను కూడా పణంగా పెట్టాడు. అప్పుడు దుర్యోధనుడు నిన్ను గెలుచుకున్నాడు. యాజ్ఞసేని! ఇప్పుడు ధృతరాష్ట్రుని మహలానికి లోబడుము; సేవకార్యానికి నిన్ను అక్కడికి తీసుకెళ్తాను.
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how loss of self-control and moral discernment (here, gambling-induced delusion) can lead to grave ethical collapse—treating persons as property and attempting to reduce dignity to servitude—thereby exposing the tension between royal power, dharma, and human worth.
A court attendant, Prātikāmin, conveys to Draupadī that Yudhiṣṭhira, having lost in the dice game, staked her and that Duryodhana claims to have won her; he orders her to come to Dhṛtarāṣṭra’s palace to be made to serve, setting up the ensuing confrontation in the Kuru court.