Shloka 7
Adhyāya 39: Śiśupāla’s Censure and Bhīma’s Contained Wrath (शिशुपाल-निन्दा तथा भीमक्रोध-निग्रहः)
आविध्यदजितं कृष्णं भविष्यद्भूतजल्पक:,स एव हि मया वध्यो भविष्यति न संशय: । “राजाओ! केशी दैत्यका वध करनेवाले अनन्त-पराक्रमी भगवान् श्रीकृष्णकी मेरे द्वारा जो पूजा की गयी है, उसे आपलोगोंमेंसे जो सहन न कर सकें, उन सब बलवानोंके मस्तकपर मैंने यह पैर रख दिया। मैंने खूब सोच-समझकर यह बात कही है। जो इसका उत्तर देना चाहे, वह सामने आ जाय। मेरे द्वारा वह वधके योग्य होगा; इसमें संशय नहीं है तदनन्तर कभी पराजित न होनेवाले भगवान् श्रीकृष्णकी महिमाके ज्ञाता, भूत, वर्तमान और भविष्य--तीनों कालोंकी बातें बतानेवाले, सब लोगोंके सभी संशयोंका निवारण करनेवाले तथा सम्पूर्ण लोकोंसे परिचित देवर्षि नारद समस्त उपस्थित प्राणियोंके बीच स्पष्ट शब्दोंमें बोले--
āvidhyad ajitaṃ kṛṣṇaṃ bhaviṣyad-bhūta-jalpakaḥ | sa eva hi mayā vadhyo bhaviṣyati na saṃśayaḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—భూతభవిష్యత్తులను పలికే ఆ ఋషి అజితుడైన శ్రీకృష్ణుని అవమానించి, “వాడే నా చేత వధయోగ్యుడు—ఇందులో సందేహము లేదు” అని అన్నాడు. ఆపై ఎప్పుడూ పరాజితుడుకాని శ్రీకృష్ణుని మహిమను తెలిసిన, భూత-వర్తమాన-భవిష్యత్తులను చెప్పగల, అందరి సందేహాలను తొలగించే, సమస్త లోకాలను తెలిసిన దేవర్షి నారదుడు, సమవేత ప్రాణుల మధ్య స్పష్టంగా పలికెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Boastful, aggressive speech that targets the worthy (especially one regarded as invincible and revered) signals adharma: it converts reverence into hostility and escalates conflict through pride and rash vows.
In the Kaurava court setting, a speaker characterized as one who talks of past and future provocatively assails Kṛṣṇa and proclaims with certainty that he will kill him, heightening tension and setting the stage for authoritative intervention and clarification in the assembly.