Shloka 27
अर्जुनस्योत्तरदिग्विजयः
Arjuna’s Northern Conquests and Tribute Collection
तमास्थाय रथं दिव्यं पर्जन्यसमनि:स्वनम् । निर्ययौ पुरुषव्यात्र: पाण्डवाभ्यां सहाच्युत:,मेघके समान गम्भीर घर्घर ध्वनिसे परिपूर्ण उसी दिव्य रथपर भीमसेन और अर्जुनके साथ बैठे हुए पुरुषसिंह भगवान् श्रीकृष्ण नगरसे बाहर निकले
tam āsthāya rathaṁ divyaṁ parjanya-samaniḥsvanam | niryayau puruṣavyāghraḥ pāṇḍavābhyāṁ sahācyutaḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—మేఘగర్జనవలె గంభీర నాదముతో నిండిన ఆ దివ్య రథమును అధిరోహించి, పురుషవ్యాఘ్రమైన అచ్యుతుడు (శ్రీకృష్ణుడు) ఇద్దరు పాండవులతో కలిసి నగరమునుండి బయలుదేరెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights resolute, dharma-oriented movement supported by right companionship: a leader (Kṛṣṇa, ‘Acyuta’) proceeds with capable allies (the Pāṇḍavas), suggesting that decisive action in critical moments is strengthened by steadfastness and proper association.
Vaiśampāyana narrates that Kṛṣṇa, together with the two Pāṇḍavas, mounts a magnificent chariot that sounds like thunder and departs from the city—signaling the start of an important outward journey or engagement.