Shloka 8
कृत्वा विमर्द महदर्जुनेन कर्णो हत: केसरिणेव नाग: । तीर्णा प्रतिज्ञा पुरुषर्षभेण वैरस्यान्तं गतवांश्षापि पार्थ:,जैसे सिंह हाथीको पछाड़ देता है, उसी प्रकार पुरुषप्रवर अर्जुनने बड़ी भारी मार-काट मचाकर कर्णका वध किया, अपनी प्रतिज्ञा पूरी की और उन्होंने वैरका अन्त कर दिया
kṛtvā vimardaṃ mahad arjunena karṇo hataḥ kesariṇeva nāgaḥ | tīrṇā pratijñā puruṣarṣabheṇa vairasyāntaṃ gatavān so’pi pārthaḥ ||
సంజయుడు అన్నాడు—అర్జునుడు మహా సంగ్రామం చేసి కర్ణుణ్ని సంహరించాడు—సింహం ఏనుగును పడగొట్టినట్లుగా. ఈ విధంగా పురుషశ్రేష్ఠుడు పార్థుడు తన ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చుకొని, దీర్ఘకాల వైరం ముగింపుకు తీసుకొచ్చాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the binding force of a solemn vow (pratijñā) and the harsh moral terrain of kṣatriya-dharma: even when the outcome is tragic, a warrior is portrayed as obligated to complete a pledged duty and bring a conflict to its decisive end.
Sañjaya reports that Arjuna, after an intense battle, kills Karṇa. The simile compares Karṇa’s fall to an elephant felled by a lion. Arjuna thereby completes his vow and ends the enmity centered on this duel.