भीमसेनाय चिक्षेप क्रुद्धरूपो विशाम्पते | राजन! क्रोधमें भरे हुए शकुनिने उस सुवर्णभूषित शक्तिको हाथसे पकड़ लिया और उसीको भीमसेनपर दे मारा
bhīmasenāya cikṣepa kruddharūpo viśāmpate | rājan! krodhameṃ bhare hue śakunine us suvarṇabhūṣita śaktiko hāthase pakaṛ liyā aur usīko bhīmasenapar de mārā |
సంజయుడు అన్నాడు—విశాంపతే రాజా! క్రోధరూపంతో ఉన్న శకుని ఆ స్వర్ణభూషిత శక్తిని తన చేతితో పట్టుకొని, అదే భీమసేనునిపైకి విసిరాడు.
संजय उवाच
The verse highlights the ethical danger of krodha (anger): when rage dominates, actions become impulsive and destructive, weakening discernment (viveka) and turning duty-bound combat into vindictive aggression.
Sañjaya reports to the king that Śakuni, inflamed with anger, grabs a gold-adorned śakti (spear-weapon) and hurls it at Bhīmasena during the fighting in the Karṇa Parva.