Shloka 8
कृप: शिखण्डी च रणे समेतौ दुर्योधनं सात्यकिरभ्यगच्छत् । श्रुतश्रवा द्रोणपुत्रेण सार्थ युधामन्युश्नित्रसेनेन सार्थम्
sañjaya uvāca |
kṛpaḥ śikhaṇḍī ca raṇe sametau duryodhanaṃ sātyakir abhyagacchat |
śrutaśravā droṇaputreṇa sārthaṃ yudhāmanyuś citrasenena sārtham ||
సంజయుడు పలికెను—రణభూమిలో కృపుడు, శిఖండీ పరస్పరం సమరంలో ఎదురెదురుగా కలిశారు. సాత్యకి దుర్యోధనునిపై దాడికి వెళ్లెను. శ్రుతశ్రవుడు ద్రోణపుత్రుడు అశ్వత్థామతో కలిసి యుద్ధం చేసెను; యుధామన్యుడు చిత్రసేనతో కలిసి పోరాడెను॥
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, individuals are propelled by allegiance and perceived duty into violent confrontations. It implicitly invites reflection on dharma in crisis: even when warriors act according to their role (kṣatriya-dharma), the unfolding chain of combat shows the heavy ethical burden and consequences of choosing war as the means to resolve disputes.
Sañjaya reports simultaneous engagements: Kṛpa and Śikhaṇḍī clash; Sātyaki charges Duryodhana; Śrutaśravā fights alongside Aśvatthāmā; and Yudhāmanyu fights together with Citrasena. The verse functions as a battlefield roll-call, mapping key matchups and alliances in the Karṇa Parva fighting.