Shloka 41
कर्णपर्व — अध्याय ५७
Arjuna’s targeted advance; Śalya–Karṇa dialogue; interception attempts
तथापरान् नरश्रेष्ठ संदष्टौष्पुटान् पुन: । भ्रुकुटीकुटिलै र्वक्त्रै: प्रेक्षमाणान् समन््ततः,“नरश्रेष्ठ) उन दूसरे योद्धाओंको देखो, जो दाँतोंसे ओठ चबाते हुए टेढ़ी भौंहोंसे युक्त मुखोंद्वारा चारों ओर दृष्टिपात कर रहे हैं!
tathāparān naraśreṣṭha saṃdaṣṭauṣṭhapūṭān punaḥ | bhru-kuṭī-kuṭilaiḥ vaktraiḥ prekṣamāṇān samantataḥ ||
సంజయుడు పలికెను—నరశ్రేష్ఠా, మరి ఆ ఇతర యోధులను చూడు; వారు పళ్లతో పెదవులను కొరికుతూ, వంకర భ్రూకుటులతో ముఖాన్ని కట్టిపట్టి, చుట్టూ అన్ని దిశలకూ పదేపదే చూపులు వేస్తున్నారు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the inner turbulence that war provokes—visible in involuntary bodily signs like clenched teeth and furrowed brows—reminding the reader that ethical choices in conflict are made under intense psychological pressure, where self-control and discernment are tested.
Sañjaya, narrating the battlefield to Dhṛtarāṣṭra, points out the condition of other warriors: they are tense and vigilant, biting their lips and scanning all directions with frowning, contorted faces, indicating anxiety and readiness amid the fighting.