Shloka 8
अध्याय २६ — शल्यस्य सारथ्य-नियोजनं, कर्णस्य प्रस्थानं, उत्पातदर्शनं च
Chapter 26: Śalya appointed as charioteer; Karṇa’s departure; portents
सत्यसेनस्टत्रिभिर्बाणैरविव्याध युधि पाण्डवम् । मित्रदेवस्त्रिषष्टया तु चन्द्रदेवस्तु सप्तभि:,सत्यसेनने तीन, मित्रदेवने तिरसठ, चन्द्रदेवने सात, मित्रवर्माने तिहत्तर, सौश्रुतिने सात, श्रुवंज॑यने बीस तथा सुशमने नौ बाणोंसे युद्धस्थलमें पाण्डुपुत्र अर्जुनको बींध डाला
sañjaya uvāca | satyasenas tu tribhir bāṇair avivyādha yudhi pāṇḍavam | mitradevas triṣaṣṭyā tu candradevas tu saptabhiḥ | mitravarmā tu tri-saptatyā sauśrutiḥ saptabhiḥ | śruvañjayo viṃśatyā tathā suśamā navabhiḥ ||
సంజయుడు పలికెను—యుద్ధమధ్యంలో సత్యసేనుడు మూడు బాణాలతో పాండవుడు అర్జునుని గాయపరచెను. మిత్రదేవుడు అరవైమూడు, చంద్రదేవుడు ఏడు; తదుపరి మిత్రవర్ముడు డెబ్బైమూడు, సౌశ్రుతి ఏడు, శ్రుతంజయుడు ఇరవై, సుశర్ముడు తొమ్మిది శరాలతో అర్జునుని ఛేదించిరి. ఈ విధంగా అనేక రథికులు కలిసి అర్జునునిపై శరవర్షం కురిపించిరి.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the harsh reality of kṣatriya warfare: fame and advantage are pursued through martial force, often by coordinated attacks. Ethically, it highlights how the battlefield compresses moral life into duty, endurance, and resolve amid violence, setting the stage for reflections on dharma under extreme conditions.
Sañjaya reports that several warriors—Satyasena, Mitradeva, Candradeva, Mitravarmā, Sauśruti, Śruvañjaya, and Suśamā—strike Arjuna with specified numbers of arrows, describing a concentrated missile-assault on him during the battle.