Shloka 10
अध्याय ९९ — युयुधान-दुःशासन-युद्धम्
Chapter 99: Sātyaki and Duḥśāsana’s engagement
कुण्जराश्वनरानन्ये पातयन्ति सम पत्रिभि: | तालमात्राणि चापानि विकर्षन्तो महारथा:,बहुत-से दूसरे महारथी चार हाथके धनुष खींचते हुए अपने पंखयुक्त बाणोंद्वारा हाथी, घोड़े और पैदल मनुष्योंको मार गिराते थे
kuñjarāśvanarān anye pātayanti sama-patribhiḥ | tāla-mātrāṇi cāpāni vikarṣanto mahā-rathāḥ ||
సంజయుడు అన్నాడు—ఇతర మహారథులు తాళవృక్షమంత పొడవైన ధనుస్సులను లాగుతూ, రెక్కలున్న బాణాలతో ఏనుగులు, గుర్రాలు, పాదసైనికులను కూల్చివేశారు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the overwhelming momentum of war and the power of trained warriors, implicitly sharpening the Mahābhārata’s ethical tension: even when fighting is framed as duty (kṣatriya-dharma), the destruction of many lives remains a grave moral reality.
Sañjaya reports that numerous elite warriors are drawing very large bows and shooting feathered arrows, bringing down elephants, horses, and infantry on the battlefield—an image of intense, large-scale combat.