Shloka 42
Yudhiṣṭhira–Droṇa Saṃgrāma
Engagement and Countermeasures
अर्जुनका स्वप्रदर्शन स्तूयमान स्तवैर्दिव्यैऑऋषिभिव्रह्यवादिभि: । गोप्तारं सर्वभूतानामिष्वासधरमच्युतम्,ब्रह्मवादी महर्षिगण दिव्य स्तोत्रोंद्वारा उनकी स्तुति कर रहे थे। अपनी महिमासे कभी च्युत न होनेवाले वे समस्त प्राणियोंके रक्षक भगवान् शिव धनुष धारण किये हुए (अद्भुत शोभा पा रहे) थे
sañjaya uvāca | arjunasya svapradarśanaṃ stūyamānaṃ stavair divyair ṛṣibhir brahmavādibhiḥ | goptāraṃ sarvabhūtānām iṣvāsadharam acyutam |
సంజయుడు పలికెను—అర్జునుడు ఆ అద్భుత స్వప్రదర్శనాన్ని చూచిన వెంటనే, బ్రహ్మజ్ఞులు, బ్రహ్మవాదులు అయిన దేవర్షులు దివ్య స్తోత్రాలతో దానిని స్తుతించిరి. వారు సమస్త భూతముల అచ్యుత రక్షకుడైన, ధనుర్ధరుడైన, అచల ప్రభువును కీర్తించిరి—యుద్ధ కల్లోలమధ్య కూడా ధర్మబల రక్షణకు ఆయన సన్నిధి సంకేతమై నిలిచెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that true power in a dharmic struggle is grounded in divine guardianship and unwavering steadiness (acyuta). The highest sages respond not with fear or rivalry but with reverent praise, implying that ethical action in war must remain aligned with a higher, protective order.
Sañjaya narrates that Arjuna witnesses a remarkable manifestation, and groups of divine seers and Brahman-knowers praise the Lord with celestial hymns, describing him as the protector of all beings and as a bow-bearing, unfailing presence.