Shloka 36
Yudhiṣṭhira–Droṇa Saṃgrāma
Engagement and Countermeasures
वियद् द्यां पृथिवीं चैव तथा विष्णुपदं व्रजन् । विस्मित: सह कृष्णेन क्षिप्तो बाण इवाभ्यगात्,बहुत-से रत्नोंकी खानोंसे युक्त समुद्र भी अद्भुत आकारमें दृष्टिगोचर हो रहे थे। इस प्रकार पृथ्वी, अन्तरिक्ष और आकाशका एक साथ दर्शन करके आश्वर्यचकित हुए अर्जुन श्रीकृष्णके साथ विष्णुपद (उच्चतम आकाश)-में यात्रा करने लगे। वे धनुषसे चलाये हुए बाणके समान आगे बढ़ रहे थे
viyad dyāṃ pṛthivīṃ caiva tathā viṣṇupadaṃ vrajan | vismitaḥ saha kṛṣṇena kṣipto bāṇa ivābhyagāt ||
సంజయుడు అన్నాడు: అంతరిక్షం, స్వర్గం, భూమి—ఇవన్నీ ఒకేసారి చూసి అర్జునుడు విస్మయంతో నిండిపోయాడు; ఆపై కృష్ణునితో కలిసి విష్ణుపదం వైపు సాగాడు. ధనుస్సు నుండి విడిచిన బాణంలా అతడు వేగంగా ముందుకు దూసుకెళ్లాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how divine companionship and higher purpose can propel a warrior beyond ordinary limits: Arjuna’s awe does not paralyze him; guided by Kṛṣṇa, it becomes focused momentum toward a transcendent goal (Viṣṇupada).
Sañjaya describes Arjuna traveling with Kṛṣṇa through the cosmic regions—earth, sky, and the mid-space—moving swiftly toward Viṣṇu’s highest realm, compared to an arrow shot from a bow.