Shloka 33
Yudhiṣṭhira–Droṇa Saṃgrāma
Engagement and Countermeasures
वृषदंशं च शैलेन्द्रं महामन्दरमेव च । अप्सरोभि: समाकीर्ण किन्नरैश्ञोपशोभितम्,तदनन्तर क्रमशः: उच्चतम शतशुंग, शर्यातिवन, पवित्र अश्वशिर:स्थान, आथर्वण मुनिका स्थान और गिरिराज वृषदंशका अवलोकन करते हुए वे महा-मन्दराचलपर जा पहुँचे, जो अप्सराओंसे व्याप्त और किन्नरोंसे सुशोभित था
sañjaya uvāca |
vṛṣadaṃśaṃ ca śailendraṃ mahāmandaram eva ca |
apsarobhiḥ samākīrṇaṃ kinnaraiś copaśobhitam ||
సంజయుడు అన్నాడు: వారు గిరిరాజు వృషదంశాన్ని, అలాగే మహా-మందరాన్ని కూడా చూశారు—ఆ మహోన్నత శిఖరం అప్సరలతో కిటకిటలాడుతూ, కిన్నరులతో శోభిల్లుతూ ఉంది. ఆ పుణ్యప్రదేశాలను క్రమంగా దాటి ముందుకు సాగుతూ, చివరకు వారు దివ్యసౌందర్యం మరియు పవిత్రతకు ప్రసిద్ధమైన మహా-మందరాన్ని చేరుకున్నారు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights reverence for sacred places and the idea that certain landscapes are imbued with sanctity and divine presence; it encourages a mindset of awe and purity when approaching holy regions.
Sañjaya describes a progression through notable mountainous and sacred locales, culminating in the arrival at Mahāmandara, portrayed as a celestial, ornamented mountain inhabited or frequented by Apsarases and Kinnaras.