Shloka 25
Droṇa-pātana-paripṛcchā (Inquiry into the Fall of Droṇa) | द्रोणपातनपरिपृच्छा
त॑ भीमसेनश्ष धनंजयश्न शिनेश्व नप्ता द्रुपदात्मजश्न । शैब्यात्मज: काशिपति: शिबिश्न दृष्टवा नदन्तो व्यकिरणञ्छरौचै:,यह देख भीमसेन, अर्जुन, सात्यकि, धृष्टद्युम्न, शैब्यकुमार, काशिराज तथा शिबि गर्जना करते हुए उनके ऊपर बाणसमूहोंकी वर्षा करने लगे
tān bhīmasenaś ca dhanañjayaś ca śineś ca naptā drupadātmajaś ca | śaibyātmajaḥ kāśipatiḥ śibiś ca dṛṣṭvā nadanto vyakiran śaraughān ||
సంజయుడు పలికెను—వారిని చూచి భీమసేనుడు, ధనంజయుడు (అర్జునుడు), శినిపౌత్రుడు సాత్యకి, ద్రుపదపుత్రుడు ధృష్టద్యుమ్నుడు, శైబ్యపుత్రుడు, కాశీరాజు, శిబి—ఇవన్నీ మహావీరులు గర్జిస్తూ శత్రువులపై ఘనమైన బాణవర్షాన్ని కురిపించిరి।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its starkest form: warriors, once committed to a righteous cause as they understand it, act with unwavering resolve. Yet the imagery of roaring and arrow-showers also reminds the reader that even duty-bound war is grim and costly, demanding moral seriousness rather than mere triumphalism.
Sañjaya reports that leading Pāṇḍava-aligned fighters—Bhīma, Arjuna, Sātyaki, Dhṛṣṭadyumna, the son of Śaibya, the king of Kāśī, and Śibi—upon seeing the opposing force, raise battle-cries and unleash concentrated volleys of arrows against them.