Shloka 17
अर्जुनस्य रथाश्वमोचनं कृष्णस्याश्वसेवा च
Arjuna’s Horses Freed; Krishna’s Equine Service
दुःशासन: सुबाहुश्च कालिज्ञश्चाप्युदायुध: । विन्दानुविन्दावावन्त्यौ द्रोणो द्रौणिश्व॒ सौबल:,“मैं, सूर्यपुत्र कर्ण, चित्रसेन, विविंशति, भूरिश्रवा, शल, शल्य, दुर्धर्ष वीर वृषसेन, पुरुमित्र, जय, भोज, काम्बोजराज सुदक्षिण, सत्यव्रत, महाबाहु विकर्ण, दुर्मुख, दुःशासन, सुबाहु, अस्त्र-शस्त्रधारी कलिंगराज, अवन्तीके दोनों राजकुमार विन्द और अनुविन्द, द्रोण, अश्वत्थामा और शकुनि--ये तथा और भी बहुत-से नरेश जो विभिन्न देशोंके अधिपति हैं, अपनी सेनाके साथ तुम्हारी रक्षाके लिये चलेंगे। अतः तुम्हारी मानसिक चिन्ता दूर हो जानी चाहिये
duḥśāsanaḥ subāhuś ca kālajñaś cāpy udāyudhaḥ | vindānuvindāv āvantyau droṇo drauṇiś ca saubalaḥ ||
దుఃశాసనుడు, సుబాహుడు, కాలజ్ఞుడు, ఉదాయుధుడు, అవంతీదేశపు వింద-అనువిందులు, ద్రోణుడు, ద్రోణిపుత్రుడు అశ్వత్థామ, సౌబలుడు (శకుని)—ఇవన్నీ (నీ రక్షణార్థం) బయలుదేరుతారు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a common wartime ethic of reassurance through solidarity: leaders calm fear by invoking capable allies and organized protection. Implicitly, it also shows how confidence in power and numbers is used to steady morale, even when the broader conflict raises grave questions of dharma.
Sañjaya enumerates prominent Kaurava-side warriors—Duḥśāsana, Subāhu, the Avanti princes Vinda and Anuvinda, Droṇa, Aśvatthāmā, and Śakuni—presenting them as a protective force. The list functions as a strategic and psychological assurance to the addressed party that strong defenders will accompany and safeguard him.