Shloka 136
द्रोणपर्व अध्याय ६७ — अर्जुनस्य प्रवेशः, श्रुतायुध-वधः, सुदक्षिण-वधः
Arjuna’s advance; deaths of Śrutāyudha and Sudakṣiṇa
हमने कुबेरके भवनमें भी पहले कभी ऐसा (रन्तिदेवके समान) भरा-पूरा धनका भंडार नहीं देखा है; फिर मनुष्योंके यहाँ तो हो ही कैसे सकता है? ।। व्यक्त वस्वोकसारेयमित्यूचुस्तत्र विस्मिता: । वास्तवमें रन्तिदेवकी समृद्धिका सारतत्त्व उनका सुवर्णमय राजभवन और स्वर्णराशि ही है। इस प्रकार विस्मित होकर लोग उस गाथाका गान करने लगे
na kadācit pūrvaṁ kuberasya bhavane ’pi ranti-deva-sadṛśaṁ pūrṇaṁ dhana-bhāṇḍāraṁ dṛṣṭavantaḥ; manuṣyeṣu tu kuta eva syāt? iti tatra vismitāḥ prāhuḥ—vyaktaṁ vasv-okasāra eṣa iti. vastutaḥ ranti-devasya samṛddheḥ sāra-tattvaṁ tasya suvarṇa-mayaṁ rāja-bhavanaṁ suvarṇa-rāśiś ca. evaṁ vismitā janās tāṁ gāthāṁ gāyituṁ pravṛttāḥ.
నారదుడు పలికెను— “మేము కుబేరుని భవనంలో కూడా రంతిదేవుని వలె నిండిన ధనభాండారాన్ని ఎప్పుడూ చూడలేదు; మరి మనుష్యులలో అది ఎలా సాధ్యం?” అక్కడున్నవారు ఆశ్చర్యంతో అన్నారు— “ఇది ధన-వైభవాల సారమే స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది!” నిజానికి రంతిదేవుని సమృద్ధి యొక్క దృశ్యసారం అతని స్వర్ణమయ రాజభవనం మరియు స్వర్ణరాశులే. అలా విస్మయపడి వారు ఆ గాథను పాడసాగారు.
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how extraordinary prosperity can appear even beyond what is imagined in Kubera’s realm, and how public perception reduces ‘the essence of wealth’ to visible symbols—gold, palaces, and heaps of treasure—setting up a contrast (elsewhere in Rantideva’s tradition) between material abundance and the ethical use of wealth.
Nārada reports that observers, stunned by Rantideva’s immense riches, say they have never seen such a treasury even in Kubera’s palace. They identify the ‘core of wealth’ in Rantideva’s golden palace and gold stores, and then begin singing a gāthā in praise of this marvel.