Shloka 19
Droṇānīka-praveśa: Arjuna’s respectful appeal to Droṇa and renewed advance toward Jayadratha (द्रोणानीकप्रवेशः)
कुल्या: कुशलवाहिन्यो रसानाम भवंस्तदा । वस्त्राभरणगन्धानां राशयश्च पृथग्विधा:,उस यज्ञमें खाने-पीनेसे बचे हुए अन्नके पचीस पर्वत शेष थे। रसोंको कौशलपूर्वक प्रवाहित करनेवाली कितनी ही छोटी-छोटी नदियाँ तथा वस्त्र, आभूषण और सुगन्धित पदार्थोंकी विभिन्न राशियाँ भी उस समय शेष रह गयी थीं
kulyāḥ kuśalavāhinyo rasānāṁ babhūvus tadā | vastrābharaṇagandhānāṁ rāśayaś ca pṛthagvidhāḥ ||
ఆ సమయంలో రసాలను నైపుణ్యంతో మోసుకెళ్లే అనేక చిన్న చిన్న కాలువలు శేషంగా ఉన్నాయి. అలాగే వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, సుగంధ ద్రవ్యాల నానావిధమైన వేర్వేరు గుట్టలూ మిగిలి ఉన్నాయి.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal of lavish giving and orderly distribution in a sacrifice: true generosity and righteous prosperity are shown by abundance that remains even after many have been served.
Nārada is describing the aftermath of a grand sacrificial event, noting that channels still carried streams of liquid delicacies and that piles of garments, ornaments, and perfumes remained—emphasizing the immense scale of provisions.