Shloka 1
इस प्रकार श्रीमह्ाभारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत अभिमन्युवधपर्वमें षोडशराजकीयो- पाख्यानविषयक सत्तावनवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ ५७ ॥ ऑपन-साज बक। अऑि-छऋाय अष्टपञज्चाशत्तमो< ध्याय: राजा शिबिके यज्ञ और दानकी महत्ता नारद उवाच शिबिमौशीनरं चापि मृतं सृज्जय शुश्रुम । य इमां पृथिवीं सर्वा चर्मवत् पर्यवेष्टयत्,नारदजी कहते हैं--सूंजय! जिन्होंने इस सम्पूर्ण पृथ्वीको चमड़ेकी भाँति लपेट लिया था, (सर्वथा अपने अधीन कर लिया था) वे उशीनरपुत्र राजा शिबि भी मरे थे, यह हमने सुना है इस प्रकार श्रीमहाभारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत षोडशराजकीयोपाख्यानविषयक जद्ठावनवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ ५८ ॥ भनीप्स््ज्ल्िसज (9) नीला एकोनषशष्टितमो< ध्याय: भगवान् श्रीरामका चरित्र नारद उवाच रामं दाशरथिं चैव मृतं सृज्जय शुश्रुम । यं प्रजा अन्वमोदन्त पिता पुत्रानिवौरसान्
nārada uvāca | śibim auśīnaraṃ cāpi mṛtaṃ sṛñjaya śuśruma | ya imāṃ pṛthivīṃ sarvāṃ carmavat paryaveṣṭayat |
నారదుడు పలికెను—ఓ సృంజయా! ఉశీనరపుత్రుడైన రాజు శిబి కూడా మరణించాడని మేము విన్నాము—అతడు ఈ సమస్త భూమిని చర్మంలా చుట్టి, పూర్తిగా తన అధీనంలోకి తెచ్చుకున్నవాడు. భావం స్పష్టం: ఎంత మహాబలవంతుడైనా, లోకాన్ని వశపరచుకున్న రాజైనా, మరణధర్మాన్ని అతిక్రమించలేడు।
नारद उवाच
Educational Q&A
Even the greatest rulers—those who conquer and control the whole earth—are subject to death; worldly power and fame do not override impermanence, so dharma should be valued over mere dominion.
Narada addresses Sṛñjaya and cites the example of King Śibi Auśīnara, renowned for vast sovereignty, to emphasize that he too died—setting up a reflective, didactic catalogue of famed figures to underline mortality.