Shloka 12
अभिमन्यु-परिवेष्टनम्
Encirclement and Counterassault of Abhimanyu
स कर्णिकारप्रवरोच्छित ध्वज: सुवर्णवर्मार्जुनिरर्जुनादू वर: । युयुत्सया द्रोणमुखान् महारथान् समासदत् सिंहशिशुर्यथा द्विपान्,अभिमन्युके ऊँचे एवं श्रेष्ठ ध्वजपर कर्णिकारका चिह्न बना हुआ था। उसने सुवर्णका कवच धारण कर रखा था। वह अर्जुनकुमार अपने पिता अर्जुनसे भी श्रेष्ठ वीर था। जैसे सिंहका बच्चा हाथियोंपर आक्रमण करता है, उसी प्रकार अभिमन्युने युद्धकी इच्छासे द्रोण आदि महारथियोंपर धावा किया
sa karṇikāra-pravarocchita-dhvajaḥ suvarṇa-varmārjunir arjunād varaḥ | yuyutsayā droṇa-mukhān mahā-rathān samāsadat siṁha-śiśur yathā dvipān ||
సంజయుడు పలికెను—కర్ణికార చిహ్నంతో శోభించిన ఉన్నత ధ్వజధారి, స్వర్ణ కవచధారి అయిన అర్జునపుత్రుడు అభిమన్యుడు పరాక్రమంలో తన తండ్రి అర్జునునికన్నా మిన్న. యుద్ధేచ్ఛతో ద్రోణప్రధాన మహారథులపై సింహశావకుడు ఏనుగులపై దూకినట్లు దూసుకెళ్లెను।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds kṣatriya resolve: a warrior must meet daunting opposition without shrinking. Ethically, it also invites reflection on the cost of war—how extraordinary courage, especially in the young, can be consumed by a conflict driven by larger forces and strategies.
Sañjaya describes Abhimanyu advancing to battle with a high banner bearing a karṇikāra emblem and wearing golden armour. Eager to fight, he charges the great warriors led by Droṇa, compared to a lion-cub attacking elephants.