Shloka 633
Cakravyūha-saṃkalpaḥ, Saṃśaptaka-āhvānaṃ, Saubhadra-vikrīḍitam
Drona Parva, Adhyāya 32
वरासिना कर्णपक्षान् जघान दश पञ्च च | तदनन्तर भीमसेनने गरुड़की भाँति अपने रथसे उछलकर उत्तम खड्गद्वारा कर्णपक्षके पंद्रह योद्धाओंको मार डाला
sañjaya uvāca | varāsinā karṇapakṣān jaghāna daśa pañca ca | tadanantaraṃ bhīmasenena garuḍakī bhānti ātmanaḥ rathāt utplutya uttama-khaḍgena karṇapakṣasya pañcadaśa yoddhān māritāḥ |
సంజయుడు పలికెను—ఉత్తమ ఆయుధముతో అతడు కర్ణపక్షంలోని పదిహేను యోధులను సంహరించెను. అనంతరం భీమసేనుడు గరుడునివలె రథమునుండి దూకి, శ్రేష్ఠ ఖడ్గముతో కర్ణపక్షంలోని మరి పదిహేను యోధులను వధించి నేలకూల్చెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the grim ethical tension of kṣatriya-dharma: valor and duty in battle can be celebrated as prowess, yet the same acts rapidly escalate suffering. It invites reflection on how skill and courage, when directed solely toward victory, intensify the moral cost of war.
Sanjaya reports that fifteen warriors from Karna’s contingent are cut down, and then Bhima, springing from his chariot with Garuda-like speed, kills fifteen more with his sword, marking a surge of momentum and carnage in the ongoing battle.