Shloka 13
व्यसृजत् तोमरान् मूर्श्नि श्वेताश्वस्पोन्ननाद च । तैरर्जुनस्थ समरे किरीटं परिवर्तितम्,उन्होंने श्वेतवाहन अर्जुनके मस्तकपर तोमरोंका प्रहार किया और जोरसे गर्जना की। उन तोमरोंने समरभूमिमें अर्जुनके किरीटको उलट दिया
vyasṛjat tomarān mūrdhni śvetāśvaspo 'nnanāda ca | tair arjunasya samare kirīṭaṃ parivartitam ||
అతడు అర్జునుని తలపై తోమరాలను విసిరి గట్టిగా గర్జించాడు; ఆ తోమరాల దెబ్బకు సమరంలో అర్జునుని కిరీటం త్రిప్పబడింది।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the harsh reality of righteous warfare (kṣatriya-dharma): honor and status symbols (like a crown) can be physically shaken in battle, yet a warrior’s duty is measured by steadiness and resolve rather than outward insignia.
In Sañjaya’s report of the battle, spears are hurled at Arjuna’s head amid loud battle-cries; the impact dislodges or twists Arjuna’s crown/diadem on the battlefield.