Shloka 105
धाता च स विधाता च विश्वात्मा विश्वकर्मकृत् | सर्वासां देवतानां च धारयत्यवपुर्वपु:,वे ही धाता, विधाता, विश्वात्मा और विश्वरूपी कार्यके कर्ता हैं। वे शरीररहित होकर भी सम्पूर्ण देवताओंके शरीर धारण करते हैं
dhātā ca sa vidhātā ca viśvātmā viśvakarmakṛt | sarvāsāṁ devatānāṁ ca dhārayaty avapūrvapuḥ ||
ఆయనే ధాత, విధాత; విశ్వాత్మ; విశ్వరూప కార్యాల కర్త. తాను నిర్దేహుడై ఉన్నప్పటికీ సమస్త దేవతల దేహాలను ధరిచి పోషించువాడు ఆయనే.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the supreme principle is both the source of cosmic order and the arranger of destinies; though transcending physical embodiment, it sustains all divine forms and functions, grounding dharma in an overarching, universal support.
Vyāsa delivers a doctrinal description of the supreme reality—identifying it with cosmic ordination and universal agency—within the Drona Parva context, where such teaching frames events of war within a larger metaphysical and ethical order.